اي مادر ! اگر من در عمليات به آرزوي نهايي خود يعني شهادت رسيدم ؛ براي من گريه نكن ؛ بلكه سرت را بلند كن و با صداي بلند پيامت را زينب وار به ملت برسان كه ما پيروزيم .

مادرم ! بدان كه اگر من به جبهه رفتم نه براي انتقام خون دوستانم ؛ بلكه بر اي رضاي خداوند مي باشد. و من فقط ادامه دهنده راه آنها هستم ، چون وصيت آنها اين بود و شهادت آنها ، انگيزه رزم من شد . آنها بودند كه با شهادت خود به من درس ايمان ، شجاعت و ايثار دادند و من مي دانم كه چرا آنها در اين راه گوي سبقت را از من ربودند چون ايمانشان قوي تر بود و اما پيامم به ملت شهيد پرور ايران اين است كه شما مسئول هستيد كه پيام شهدا را به گوش نسل هاي آينده برسانيد . شما زبان گوياي اسلام هستيد ؛ بنابراين وظيفه و رسالت شما بسي سنگين تر از ماست . ما  شهيد مي شويم اما شما مي مانيد با كوله باري از مسئوليت ها و انبوهي از مصيبت ها و گرفتاري ها . پس موقع و مقام خود را بشناسيد ، رسالت خويش را به نحو احسن انجام دهيد كه هدف شما بسيار بزرگ و متعالي است .